
T.C. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi
Esas: 2015/3000
Karar:2015/3389
K.T.:06.04.2015
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı alacaklı, 15.08.2012 başlangıç tarihli, 12 ay müddetli, yıllık 4.200 TL bedelli ve ödemenin peşin olarak kararlaştırıldığı kira sözleşmesine dayanarak 10.07.2014 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 15.08.2013 – 15.08.2014 dönemi kira bedelinden bakiye 1.500 TL kira alacağının tahsili ile kiralananın tahliyesini istemiştir. 13 örnek ödeme emri davalı kiracıya 17.07.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı kiracı takibe itiraz etmemiştir. Mahkemece icra dosyasına ödeme yapıldığının tespit edilemediği gerekçesiyle kiralananın tahliyesine karar verilmiş ise de; davalı kiracı 23.10.2013 tarihinde konut kirası adı altında kiraya verenin banka hesabına 1.195 TL, yine 20.12.2013 tarihinde konut kirası adı altında 2.995 TL olmak üzere toplam 4.190 TL yatırmıştır. Bundan ayrı otuz günlük ödeme süresi 16.08.2014 Cumartesi günü dolmakta olup, davalı kiracı 18.08.2014 Pazartesi günü yine konut kirası adı altında davacının banka hesabına 350 TL daha yatırmıştır. Bu durumda davalı kiracının dönem içi ve ödeme emrinin tebliğinden itibaren otuz günlük süre de dahil olmak üzere yıllık kira miktarından daha fazla bir miktarı ödediği anlaşılmaktadır. Davacı kiraya verenin önceki döneme ilişkin bir talebi bulunmamakla birlikte davalı kiracının yatırdığı miktarların hangi döneme ilişkin olduğuna dair banka hesaplarında bir açıklık bulunmamaktadır. Bu durumda yapılan ödemeler konusunda davacı ve davalının beyanları alınıp, ödemelerin hangi kira dönemine ilişkin olduğu tespit edilip oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken ödeme yapıldığının tespit edilemediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.